Oklahoma City Thunder’ın üç kez All-Star seçilen oyun kurucusu Shai Gilgeous-Alexander’ın kapak yüzü olduğu NBA 2K26, basketbol tutkunlarının her yıl merakla beklediği serinin son halkası olarak yalnızca görsel ve oynanış yenilikleriyle değil, aynı zamanda sunum tarzıyla da dikkat çekiyor. Görsel tarafta ışıklandırma ve animasyonların ötesinde oyuncuların vücut dili, yüz ifadeleri ve sahadaki mikro detaylar da iyileştirilmiş. Oyuncuların yorgunluk anlarında nefes alış verişlerinden, bench’teki sporcuların birbirleriyle kurduğu küçük etkileşimlere kadar birçok ayrıntı, maçı izliyormuş hissini güçlendiriyor.
Seyirci atmosferi de bu yıl daha dinamik. Taraftarların tezahüratları, skorun gidişatına göre değişiyor ve bu da özellikle online maçlarda adrenalini artırıyor. Arenaların içindeki ambiyans, gerçek bir NBA karşılaşmasının heyecanını daha iyi yansıtıyor. PS5 ve Xbox Series X’te gözle görülür bir akıcılık söz konusu; animasyon geçişleri artık sert değil, doğal ve esnek. Bunun temelinde “ProPlay Engine” adlı yeni sistem yatıyor. Bu sayede dribbling ve şut mekaniği daha gerçekçi bir dokunuş kazanmış durumda. Özellikle topun fiziği ve oyuncuların birebir mücadelelerindeki ağırlık farkları daha net hissediliyor.
Modlar tarafında ise karşımıza birkaç farklı tablo çıkıyor. MyCareer, bu yıl “Out of Bounds” adıyla yeni bir hikâye sunuyor. Alt tabakalardan NBA yıldızlığına uzanan yolculuk yine keyifli ama senaryo açısından sürpriz barındırmıyor. Yine de dramatik dokunuşları ve sahne geçişleri sayesinde sürükleyiciliğini koruyor. The City ise artık daha fonksiyonel; dolaşması daha kolay ve görsel açıdan daha tatmin edici.
WNBA içerikleri bu yıl daha fazla öne çıkıyor. The W modunda basın toplantıları, GOAT Challenges gibi eklentilerle kadın basketbolu için daha geniş bir deneyim hazırlanmış. Ayrıca WNBA oyuncuları artık MyTeam’e entegre edilmiş durumda. Bu, seride bir ilk ve oldukça dikkat çekici. Ancak bu entegrasyonun denge sorunları da beraberinde getirdiği söyleniyor. Örneğin pozisyon kısıtlamaları yüzünden uzun oyuncular, gerçek hayattaki kadar avantaj sağlayamayabiliyor.
MyTeam genel olarak hâlâ serinin en güçlü yanlarından biri. Kart sisteminin çeşitliliği, oyuncu kadrolarını kurarken sunduğu özgürlük, seriye heyecan katıyor. Fakat burada da mikro-transaksiyon eleştirileri devam ediyor. OVR 99 seviyesine ulaşmak ciddi bir zaman yatırımı gerektiriyor ve bazı noktalarda oyuncuları para harcamaya teşvik eden sistemler hâlâ var. Offline modlara geçtiğimizde ise durum biraz daha sade. MyGM ve MyNBA gibi modlar yalnızca ufak tefek yenilikler almış. Özellikle offseason hedefleri ve bazı kullanıcı arayüzü düzenlemeleri dışında büyük bir değişiklik yok.
Oynanış tarafında yapılan değişiklikler, yalnızca küçük dokunuşlar gibi görünse de toplu olarak oyunun hissiyatını büyük ölçüde etkiliyor. Savunmadaki iyileştirmeler, oyuncuları hücumda daha dikkatli olmaya zorlarken, dribbling ve pas akışında hissedilen akıcılık oyunu daha tatmin edici hale getiriyor. Yeni animasyon sistemi sayesinde oyuncular arasındaki fiziksel farklar daha belirgin. Güçlü bir pivot, pota altında daha ağır ve domine edici hissedilirken, hızlı bir guard’ın çevikliği çok daha doğal yansıtılıyor. Bu da oyuncuların gerçek hayattaki tarzlarını oyunda daha net bir biçimde deneyimlemeyi mümkün kılıyor.
En dikkat çekici değişimlerden biri şut meter’ında ortaya çıkıyor. Artık şutun isabet oranı yalnızca zamanlamaya bağlı değil; savunmanın baskısı, oyuncunun konumu ve ritmi gibi faktörler de doğrudan sonucu etkiliyor. Bu durum, hücum ederken daha stratejik düşünmeye zorluyor. Savunmada ise özellikle pota koruma tarafında iyileştirmeler göze çarpıyor. Potaya gitmek daha riskli, bu da hücum çeşitliliğini artırıyor. NBA 2K26, temponun tek taraflı olmadığı, her hamlede rakibin vereceği karşılığı düşünmek gerektiği bir yapıya kavuşmuş.
MyCareer’in sunduğu “Out of Bounds” hikâyesi her ne kadar klişe sayılabilecek bir çıkış öyküsü üzerine kurulu olsa da diyaloglardaki ilerlemeler ve karakterin sosyal çevresiyle olan etkileşimleriyle daha sürükleyici hale geliyor. Oyuncumuzun kariyerine Avrupa’da başlaması ve hatta burada İstanbul adında bir takımın da olması biz Türk oyuncular için ekstra güzel bir ayrıntı olmuş.
Hikâyede seçimler, karakterin imajına ve takım arkadaşlarıyla ilişkilerine etki ediyor. Özellikle menajerlik kararları ve sponsorluk anlaşmalarıyla ilgili bölümler, oyuncunun sahadaki başarısını saha dışına taşıyor. The City’nin yeniden tasarlanmış yapısı da bu noktada büyük artı sağlıyor. Daha düzenli yerleşim planı ve hızlı erişim seçenekleri sayesinde oyuncular vakit kaybetmeden modlar arasında geçiş yapabiliyor.
WNBA tarafı ise belki de bu yılın en dikkat çekici adımı. MyTeam’e dahil edilen kadın basketbolcular, oyunun çeşitliliğini artırıyor. Gerçek hayatta yıldızlaşan isimlerin sahada erkek basketbolcularla aynı kadroda yer alabilmesi, serinin uzun zamandır eksik kalan bir boşluğu dolduruyor. Yine de bazı dengesizliklerin giderilmesi gerekiyor. WNBA oyuncuları fiziksel parametreler nedeniyle belirli pozisyonlarda sınırlı kaldığı için, bu durum rekabeti olumsuz etkileyebiliyor. Buna rağmen, kadın basketboluna ayrılan özel görevler ve GOAT Challenges gibi yenilikler, oyuncuların bu içerikle vakit geçirmesini teşvik ediyor.
Mikro-transaksiyon konusu ise ne yazık ki hâlâ can sıkıcı. Oyunun birçok modunda ilerlemenin yavaş tempolu olması, oyuncuları ister istemez gerçek parayla içerik açmaya yönlendiriyor. Özellikle MyTeam’de güçlü kadrolar kurmak isteyen oyuncuların ciddi bir “grind” süreciyle karşı karşıya kalması, serinin uzun yıllardır en çok tartışılan yönlerinden biri olmaya devam ediyor. Bu durum, özellikle rekabetçi oyuncular için adil olmayan bir ortam yaratabiliyor.
Tüm bunların yanında NBA 2K26’nın eğlenceli yönleri göz ardı edilemez. Çevrim içi maçların temposu, arkadaşlarla yapılan kapışmaların heyecanı ve farklı modların sunduğu çeşitlilik, oyunu hâlâ vazgeçilmez kılıyor. Offline modlarda devrimsel yenilikler olmasa da sezon yönetimi, draft kararları ve oyuncu gelişim süreçleri, basketbol stratejisini sevenler için yeterli derinliği sunuyor.
Son tahlilde NBA 2K26, kusursuz olmasa da serinin en rafine oyunlarından biri olarak öne çıkıyor. Görsel kalite ve atmosferin ulaştığı seviye, oynanışın daha stratejik hale gelmesi ve WNBA içeriğinin güçlendirilmesi büyük artılar. Animasyonların akıcılığı, görsel detaylardaki gelişmeler ve oynanıştaki stratejik dokunuşlar oyunu daha gerçekçi kılıyor. The City daha işlevsel hale geliyor ve MyTeam hâlâ rekabetin kalbi olmaya devam ediyor. Mikro-transaksiyonlar ve offline modlardaki durağanlık ise en büyük eksiler.