Yu ve Kay, izole bir gezegende birlikte sıkışmış iki kişi. İyi haber, birbirlerine aşık olmaları. Bu yüzden zaten birbirleri ile olmaktan zevk alıyorlar. Kötü haber şu ki, gezegenin bazı kısımları pas dedikleri dengesiz bir maddeyle kaplı. Bu da çevredeki alanları (ve içinde yaşayan hayvanları) tehlikeli hale getiriyor. Haven, bu iki sürüş konsepti arasında gidip geliyor. Yu ve Kay’ın uzay gemilerindeki evdeki ilişkisini vurguluyor. Ardından gezegenin gizemli sınırlarını keşfederken onları takip ediyor. Sonuç, görsel roman ve RPG’nin düşük etkili bir füzyonudur. Ancak her iki dünyanın en iyilerini tam olarak kullanmada başarısız olur. Öyle bile olsa, Haven temel unsurları doğru anlıyor.
Yu ve Kay Arasındaki Bağ Hikayenin En Önemli Parçası
Yu ve Kay arasındaki bağ, hikayenin en önemli parçası ve geliştirici The Game Bakers‘ın, oyuncuların etkileşimlerini sıradan etkinlikler merceğinden görmelerini sağlama taahhüdünü takdir ediyorum. Evde geçirdikleri süre boyunca birlikte yemek pişirip yemek yer, kanepede sohbet eder ve duşta saç hakkında tartışırlar. Sonuçta çoğu ilişki, dünyayı sona erdiren tehditlerin ve riskli maceraların ateşinde şekillenmiyor. Gündelik ve rahat alanlarda inşa edilmişlerdir ve Haven, yerleşik (ama hala genç) bir aşk tasvirinde büyük ölçüde otantik hissediyor. Fiziksel olarak yakınlık doğal olarak bunun bir parçasıdır. Ancak Haven karakterleri başka şekillerde geliştirmek yerine sık sık koltuk değneği olarak kullanıyor. Oyunun sonunda, ima edilen seksle sonuçlanan masum durumların sayısı gözlerimi devirdi.
Source‘u çevreleyen hikaye (Yu ve Kay’ın yerleştiği gezegen), karakterlerin romantik eğrisinden daha az ilgi çekici. Neden evlerinden kaçtıklarını öğreniyorsunuz ve Source hakkındaki bazı uğursuz gerçekleri ortaya çıkarıyorsunuz. Ancak ipler asla tatmin edici bir şekilde bir araya gelmiyor. Geliştiriciler açıkça bu kurgusal bilim kurgu evreni ve tarihi için ayrıntılı bir vizyona sahipler, ancak Haven’ın anlatısına girmeyi sağlayan kısımlar çevresel ve eksik. Daha büyük bir resmin baştan çıkarıcı bir görüntüsünü alıyormuş gibi hissetmedim. Bir zamanlar çok daha büyük ve daha net bir hikaye varmış gibi hissettim, ancak geriye kalan tüm bu kısaltılmış parçalar olana kadar önemli kısımlar yavaş yavaş kesildi. Yu ve Kay nihayetinde hala odak noktasındalar, ancak etraflarındaki olaylara yatırım yapmamam büyük finali başarısız kıldı.
Yu ve Kay, gemilerinde (bozuk olan ve uçamayan) vakit geçirmedikleri zaman, uçan botları giyerler ve Source‘nin yüzen renkli adalarında süzülmeye başlarlar. Bu, Haven’ın haklı çıkardığı başka bir çekirdek bileşendir; basitçe gezegenin etrafında hareket etmek canlandırıcı. Açık düzlüklerin üzerinde süzülüyorsunuz ve kayalık arazide enerji akımları sürüyorsunuz, üstünden geçerken zeminin pasını temizliyorsunuz. İster solo ister co-op oynuyor olun, bu tatmin edici. Ancak bir partnerle bile, iki karakter birbirine yakın olmalıdır. Şık görseller ve soğuk oyun müziği ile keşif, hoş ve meditatif bir kaliteye sahip olabilir – belirli bir şey yapmaya çalışmadığınızı varsayarsak. Daha keskin dönüşler için kayma yeteneği olsa bile, herhangi bir hassas navigasyon inanılmaz derecede titiz. Bu, çevreye yakalanmayı ve yanlışlıkla yüksek yerlerden düşmeyi kolaylaştırır, ancak ara sıra düşmanlarla karşılaşmanın dışında, gitmeniz gereken yere ulaşmak çok da güçlük oluşturmaz.
Savaş Haven’ın En RPG Benzeri Bölümü
Keşfedilecek geniş alanlara ek olarak, savaş, Haven‘ın en RPG benzeri bölümüdür. Sahayı temizlemek için Yu ve Kay’ın eylemlerini koordine ederek saldırıları gerçek zamanlı olarak şarj etmeyi ve serbest bırakmayı içeriyor. Zamanlama ve işbirliğine odaklanmak ilginç, ancak birkaç temel yükseltmeden sonra savaş sistemi anlamlı şekillerde gelişmiyor. İlerledikçe, yeni taktikler açan pek çok yetenek öğrenmiyorsunuz; Zorluk çoğunlukla farklı düşman türlerinden gelir ve mevcut stratejilerinizi zaten sınırlı bir seçimden kısıtlar, bu nedenle savaş seçenekleriniz zamanla genişlemekten ziyade küçülür. Bununla birlikte, Haven aynı zamanda zorlu bir oyun değildir, bu yüzden bu dövüşlerin künt tekrarı, zorluklarından daha büyük bir hayal kırıklığı.
Hayal kırıklığına uğradığımda bile, Haven‘ın yarattığı dokunaklı ve heyecan verici anlardan etkilendim. Yu ve Kay arasındaki gerçek bağdan hoşlandım ve bilinmeyene bir çift hava yastığı ile uçmak bir patlama. Ancak bu dünya dışı macera, güçlü yönlerinin çok ötesine geçiyor. Bazen zorlu yamalar üzerinde çalışmaya değer, ancak her ilişki gibi, bazen aldığınızdan daha fazlasını veriyorsunuz.
Sonuç:
Garip bir gezegenin yüzeyinde uçarken ve gemilerini onarmak için parçalar ararken iki genç kahramanın çiçek açan sevgisini görün. Renkli ve stilize edilmiş görseller, bilim kurgu ortamına çok uygun. Statik portreler gerekli tepkileri aktarıyor ancak karakterlere tam olarak hayat vermiyor. Haven, keşiflerinde ve karakter oluşturmada oldukça iyi, ancak savaş ve büyük anlatı ritimleri onun gerisinde kalıyor. Keşif türünü seven oyuncular için tavsiye ediyorum.